කදුල එපා යළි නුඹව...

මතක අගිස්සක

නුඹ පැටලිලා

ආයෙමත් මගෙ හිතට

එන්නටම හදනවා.,

කදුලටම දියව ගිය

පෙර දවස

නුඹ ඇවිත්

මට

හීන

හිත අස්සට

ඇවිදින්

හිතම පාරවන

වස් කවිය.....

තනිකම

කදුල

ඇස් ළගට විත්

හඩන්නට

මොහොතකට පෙර

නුඹ

මට දුන් තෑග්ග.....

පඹයාණෝ....

දන්න මගුලක් නැති
සැමට සිනහ වෙති
අනුන්ගේ කුඹුරේ
තමන්ගේ වගේ
විසි හතර පැයම

සඳවත

පෙනෙයි දිලෙයි සඳ
අහස අරා නැගී
දැනෙයි විදිමි මම
සඳ එලිය ගතට දැනි
පෙනෙයි එසැන සඳ

අහස නුඹ..

වැස්ස වගෙයි නුඹ විටෙක

කොහේදෝ ඉද ඇවිත් හිත උඩට වැටී

හිතම දියකර දමයි

මහා ඉඩෝරයකව විටෙක

හිතම පුපුරුවා දමයි

දනිම් මම් නුඹව

සබඳ....

අමතක කර ලන්න මා

හැර යමි දැන් ඔබව

මේ සමුගැන්ම මා බිද දමනු ඇත

තෝරා ගන්න ජීවිතය

මා නොමැතිව ජීවත් වන්න

මේ සමුගැන්ම ඔබව මට අහිමි කරනු ඇත

ජීවත් වන්න මා වෙනුවෙන්

මගේ ජීවිතයම ඔබට පිරි නමමි

මෙපමනක් කියමි

මේ සමුගැන්ම ඔබව ඔසවා තබනු ඇත

දිනෙක මා වෙනුවෙන් වූ කදුළු වියැලේවි

සසර සහ මනුසත

එක දිගට සීරුවට
පේළියට කඩිසරව
දුර ඇදෙන කුහුඹු රැළ
යනු කොයිද නොදැනගෙන
දුර ඇදෙයි දුර ඇදෙයි

කදුල

නුඹම
වෙනුවෙන්
නුඹේ
සෙනෙහස වෙනුවෙන්

දුක

රූප පෙට්ටියේ
වෙනදේසි වෙන
ලාබම
භාණ්ඩය...