පරිවර්තන - සන්තෘෂ්ටියේ ඉසිඹුව - A moment of happiness - By Mewlana Jalaluddin Rumi

සන්තෘෂ්ටියේ මොහොතක්ය,

ඔබ හා මම, ආලින්දයෙහි වාඩි ලා සිටින

දැකුමෙන් දෙදෙනෙක්ව හඟින, එක් ආත්මයක් හිමි

ඔබ සහ මම,

වෙන්ව යන්නම ඕනද අප

හුඟ දවසකිනුයි  මම මේ       ලියන්නෙ

ඒකත් ඔබ  නිසාමයි ලිය          වෙන්නෙ

මේ තරම් කල් නිස්කලංකෙයි    උන්නෙ

ඔයා ඇවිදිනුයි මේ හැමදේම   වෙන්නෙ

කඩා හැලෙනා තරු

අදුනන මුහුණු 

නාදුනන ලෙස මුණගැහෙයි

සිහින් මන්දස්මිතයක් පාව එයි.,

ඇ මරණය පිළි නොගත් වෑ දිය කියූ කව

 

 

සියක් සියපත් නිදන විල් තෙර

තනිව හිඳ දුර අහස විමසන

කිරිලියකි පියපත් සිඳී ගිය

ප්‍රේමයක මහදුක් දරාගෙන..

ගිණි පුපුරු විසි වෙන්නෙ ඇවිලන්නමයි..!

 

දකිනකොට ලස්සනයි

බලං ඉන්නත් ආසයි

ඇහෙනවා නිතරෝම

සිනාසෙමි ඉවසාන.,

නොනවතියි - නොනැවතෙයි..!!

විතක් 

පිරී ඇත

හදක් 

බිඳී ඇත,

තනිව මොහොතක

කවුළුවක

⁣මොබින් මම

ලෝකයක්

නිහඬ ගමනක..

© සේයාව අන්තර්ජාලයෙනි.

කඳුළු එන්නට දුකක් ඕනද.....

හුදකලා නිවසක...

 කඳු මුදුන් ඉහත්තාවෙන්

සුදු රෙදි එළයි මීදුම.,

....

සිතුවිලි

 

මතක වත්ථු...

හඳ එළිය යට ඉඳං
බොහොම කාලෙකට පස්සෙ
ඔබව සිහි කරමි මම.,

ඉතින් ආයෙම.. සිනහවෙන්..

නොරිස්සුම් දහසකි
සිනහවන් අල්පයකි...

අප අතර හිස්තැනකි..

හුදෙකලාවට ලෝභයෙනි සිත
හමා යන සුළං රැලකට තෘෂ්ණාවයෙනි

නේක ඇමතුම්ය විටින් විට
දුරබණුව විනිවිදින පණිවුඩය
සවන් පත් හෙමි හෙමින් සූරණ
ආදරය දැවටූ සංශයේ කටු අතුය

බිට් ගණනකින් මැනෙන ප්‍රේමය
කිලෝ ගණනින් මෙගා ගණනට
හැරෙන කෙටි ⁣(නො)වන පණිවුඩ
ගිගා ගණනක නොරිස්සුම පිරවුන

දෙපා අවසඟ කරන රෝස පෙති මාංචු ය
වානේ වලටත් වඩා ඝනකම්ය රිදවුම් ය
හිත බරින් පුරවනා සීතලම හාදු ය
එකින් එක පතුල් අස බිඳ වැටෙන සිහින ය

නොපෙනෙනා පවුරක්ය ඉදිවෙන
කොන්ක්‍රීට් බිත්තියක් වුවත් පරදන
ප්‍රේමය ය කිය කියා හිනැහෙන
සියොත් හදවත සෙමෙන් වළලන

කදෝකිමි හදවතකි...

නිවි නිවී දිලෙන
තාරුකා අඳුරක ගිලී
කදෝකිමි දහසක් එළි මැද
මතකයන් පා කර හරින්නෙමි

පොතක් කියවන එක වැරැද්දක් තමයි..!!

ඔයාට ඉක්මණට තරහ යනවනෙ
මේ අහන්නකො ඉතිං
ඔහොම නං බැරිවෙයි ඉන්න
අමනාපයෙන් අහක බලං
මූණත් මුක්කන් කරං...

මකුළු මහත්මියකගේ පැමිණිල්ල..

කොසු පහර හරි සැරයි නෝනා

එක් සැනින් මුළු කැදැල්ලම

අතුගාල බිම ඇදල දමනා

අනවසරයෙන් තමයි

මම බැන්ඳෙ මගෙ ගේ

ඒ වුණත් මම කියා

වෙන කොහේ යන්නද...

අව් වැසි මහ සුළං පීඩා

ඉවස ඉවසා බැරිම තැනමයි

ඉදින් සසර තව දුර ඇවිදිමු දේවී....

ඇඟිලි තුඩු අගිස්සෙන් නළල මිරිකා
ඉතිරි වී තිබු එකම හීනෙත්
තුට්ටුවක් ගෙන විකිණුවා
ඒ වුණත් අදටයි හෙටටයි මිසක්
ඇතිද අඩු ගාණෙ සතියකටවත්
ඇහෙන නෑහෙන තරමින්
යසෝදරාවිය මොනවද  කියන්නී....

සමාවෙනු මැනවි සොඳුරිය.. මුදුව හිමිවූවේ ඇයට...

සෑම හිතකම සියුම් රිදුමක් ඇත

කිසිම දවසක නිමාවක් නොදකින

මහම මහ සතුටකට පසුවත්

එකම එක මොහොතක නැගී ආ හැකි...

අවර්ණ...

මරණය
නුඹ ඉක්මණින් පැමිණෙන්නේ නම්
මා කැමැත්තෙමි
මරණයේ මිහිරි ගීතය
සවන් අද්දර කොඳුරනවා
නම් කැමැත්තෙමි
නුඹ පැමිණි කල
දෙවරක් නොසිතාම
පිළිගන්නෙමි
නුඹ තුළට කිඳා බැස
දියව යන්නෙමි...

දහවල දිගු නොවිය යුතුමය..

ඉදින් ප්‍රිය මිතුර
ම තුරු තරින් නික්මෙන්න
රැයක් තිස්සේ නුඹ එළා ලූ
සේද මිහිදුම් සළුව ගෙනයන්න..